Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Η ζωή μετά....και πιο μετά.....και πιο μετάααααα.....


Χθες με πήρε τηλέφωνο η κολλητή μου.

Έχει βγει ΤΑΙΝΙΑΡΑ, μου είπε οριόμενη στο τηλέφωνο. Σήκω, ντύσου κλπ έχω κλείσει εισιτήρια στο Mall. Είδα το τραίλερ και έμεινα κόκκαλο!
-Ποία καλέ; απαντάω η δύσμοιρη.
-Η καινούρια του Κλιντ Ήστγουντ με τον Ματ Ντέιμον. Μην τολμήσεις να μπεις να την κοιτάξεις και να αρχίσεις την γκρίνια σου πάλι. ΘΑ ΠΑΜΕ! μου δήλωσε ευθαρσώς και μου το έκλεισε στην μούρη.

Έχω πραγματική λόλα με το σινεμά. Όταν άνοιξε το village στο Ρέντη (το Μαρούσι μου έπεφτε μακριά), ομηρικοί τσακωμοί με την μάνα μου γιατί ήθελα να πηγαίνω σε δυο ταινίες, την μια μετά την άλλη και έπρεπε να έρχετε να με παίρνει στις 12. Όνειρο ζωής, να γίνω κρητικός κινηματογράφου. Αυτό το απέλαβα όταν είδα τις παπαριές που βαθμολογούσαν με 5 αστέρια και τις ταινιάρες με 1,5 γιατί "δήθεν" μου είναι υποκολτούρα. Υποκουλτούρα, μαλάκα είναι να θεωρείς ότι μετά την "Καζαμπλάνκα" έχει επέλθει το χάος στο σινεμά και ότι το μοναδικό καλό θρίλερ είναι το Nosferatou. Το γιατί, κατά την πλειοψηφία του, το εμπορικό σινεμά και τα block buster πρέπει να σταυρώνονται από τους Έλληνες κριτικούς κινηματογράφου, μου διαφεύγει αλλά anyway.Αλλά μην πλατειάζω......

Λοιπόν, ξεκινάω η καλή σου για να περάσω τα πάθη του Οδυσσέα με τον ηλεκτρικό (ξέρεις Μοναστηράκι - Αττική, με το μετρό, αποβίβαση στην Αττική, αναμονή για τον ηλεκτρικό, στρίμωγμα, αποβίβαση στον σταθμό Ειρήνης, επιβήβαση σε άλλο τραίνο, αναμονή....έ δεν θες κανένα 3ωρο για όλα αυτά;). Αφού αποβιβάζομαι η γυναίκα στην Νερατζιώτισσα, συναντώ την κολλητή μου, στο καλύτερο σημείο του mall, την βεράντα.

Ανάβουμε τα τσιγάρα μας (δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη και πάει λέγοντας) και την κοιτάω.
-Θες να μου πεις λίγο την υπόθεση;
-Είναι ένας τύπος που επικοινωνεί με νεκρούς, μου λέει αόριστα.
Αναρωτιέμαι εγώ, πότε στο διάολο έβγαλε ο Κλιντ Ηστγουντ το sequel του sixth sense και πως μου ξέφυγε εμένα.
-Στην αρχή έλεγα να κλείσουμε για το "Let me in" αλλά θυμήθηκα ότι έχεις δει το σουηδικό και εκτός των άλλων, αυτή η ταινία πάει για όσκαρ.
Εκεί κανονικά, θα έπρεπε να αρχίσω να ανησυχώ, γιατί θρίλερ και να πηγαίνει για όσκαρ; Ποίος φούρνος του Βενέτη γκρεμίστηκε ρε παιδιά; Αλλά βλέπεις μου πέταξε ότι θέλει να δει την Αμερικάνικη έκδοση της ταινιάρας και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι.

Είμαι φαν της Αμερικανιάς, τέλος! Αγαπώ τις αμερικάνικες ταινίες, αγαπώ την παραμύθα που σου σκάνε στο κεφάλι και έχω αφήσει ασχολίαστο χρόνια ολόκληρα ότι στο "La vita e bella", οι Αμερικάνοι είναι αυτοί που μπαίνουν πρώτοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης (ΤΙΙΙΙΙ ΛΕΕΕΕΕΕΙΙΙΙ;;;;;". Όσοι θυμάστε το επικό "The Rock" με Σον Κόνερυ και τον μπάμια τον Νίκολας Κέιτζ, θα θυμάστε στην αρχή που μπαίνουν οι καλοί πεζοναύτες να διώξουν τους κακούς από το Αλκατραζ. Τον λόγο που βγάζει ο αρχηγός τους, λίγο πριν αρχίσουν να πυροβολούν, επειδή έπεσε ένα πετραδάκι τον θυμάστε; Το κλάμα που είχα κάνει τότε δεν περιγράφεται. Τόσο ποια? Τόση ανιδιοτέλεια υπέρ της πατρίδας; Τόσοοοοοο?? Anyway....

ΑΛΛΑ εκεί που τα κάνουν shit τελείως είναι στα adaptations. Why my good friends? Whyy? Υπάρχει λόγος, όταν το Κορεάτικο "The Grundge" μαμεί και δέρνει, να το κάνεις εσύ αμερικάνικο και κλαίει από τα γέλια, ένα σινεμά ολόκληρο; Το "The eye"?

Τέλος πάντων, μπαίνουμε να την δούμε...... και ακόμα την βρίζω....ακόμα.....Από τις μεγαλύτερες παπαριές που έχω δει (ξεπερνάει και τον "Θίασο" του Αγγελόπουλου). Γιατί;

Για αρχή, είναι τεράστια ταινία για αυτό που προσφέρει. Ταινία 129' κάνεις μόνο όταν έχει δράση η ταινία. Ταινία 2,5 ώρες δεν κάνεις για να διηθηθείς τρεις παράλληλες ιστορίες, οι οποίες για τα 3/4 τις ταινίας, έχουν ένα κοινό του "κώλου". Δεύτερον, πάρα ΠΑΡΑ πολύ αργή...παιδιάααααααα......αργήηηηηηη....... από τις λίγες φορές που έβγαλα το κινητό και έπαιξα sudokou. Δεν είναι δυνατόν,μισό λεπτό να μου έχεις τον Ματ Ντέιμον να κοιτάει το κενό. Άνευρη, άοσμη το χάλι της το μαύρο. Κλείνοντας, να πω ότι είδαμε 110 λεπτά, παράλληλων ιστοριών με τόσα loose ends μεταξύ τους που ούτε η Νικολούλη δεν θα μπορούσε να βρει την άκρη τους. Άλλαντι άλλων, σας λέω....

Υπήρχαν και καλές περιπτώσεις, αλλά ήμουν τόσο εκνευρισμένη που μου περάσαν στο ντούκου...

Γι' αυτό, πριν πάτε σινεμά διαβάστε μια κριτική. Μην δείτε μόνο το trailer γιατί πιστέψτε με δεν θα έχετε την σωστή οπτική γωνία.